Topics
گاه چنان ازدحامی از افکار در ذهن پدید میآید
که تواناییِ مغز در تقسیم و تنظیم افکار آسیب میبیند. اگر در چنین حالتی آب در
برابر بیمار قرار گیرد، مغز از کار بازمیایستد و حملهٔ صرع رخ میدهد. تا زمانی
که هجوم افکار بیش از حد معمول باشد، بیمار بیهوش میماند و هنگامی که این ازدحام
پراکنده شود، به هوش میآید. از آنجا که در هنگام حمله همهٔ اعصاب دچار فلج موقت
میشوند، بازگشت حرکت اندکی زمان میبرد.
درمان فوری و موقّت آن چنین است:
سرِ بیمار را تنها یک اینچ از زمین بالاتر
آورده و بر روی دست نگه دارید، نه بیشتر. سپس دو یا سه بار سر را بهآرامی حرکت
دهید. حمله پایان خواهد یافت. با این حال، برای مدتی مردمکهای چشم را زیر نظر
داشته باشید تا سلولهای مربوط به حافظه با نگاهِ بیننده تماس پیدا کنند و آگاهی
بازگردد. یکی از نشانههای صرع نیز این است که مردمکها اندکی به سمت بالا منحرف
میشوند.
درمان روحانیِ بیمار صرع چنین است که به
مدت چهل روز، هر صبح ناشتا، بر یک بشقاب بنویسند:
اَلطُّرُقُ
النَّاسُ وَالْجِنَّةُ وَالرُّوحُ الْعِبَادِ الصَّالِحِينَ فِي الْكَوْنِ
سپس آن را با آب شسته و به بیمار بنوشانند.
همچنین همین عبارت را بر کاغذی بزرگ نوشته و از سر تا پا بر تمام بدن بیمار
بمالند. اگر کاغذ پاره شد، دوباره نوشته شود. در دوران درمان باید توجه داشت که
بیمار دچار یبوست نشود.
